كه بر اثر فشارها چنان تسليم مىشوند كه آنان را به جهنم مىكشاند ، صالحان هر وقت كه آلوده به ناپاكى خطاها شوند ، به پاكى خود باز مىگردند ، و اين پاكى را از توبه كردن و بازگشت به پروردگار آمرزنده‌شان به دست مىآورند . . . و اينان از اهل بهشت‌اند . / 29 وَ بِالْأَسْحارِ هُمْ يَسْتَغْفِرُونَ « و در سپيده دمها طلب آمرزش مىكنند . » در هنگام سحر جهان محيط بر انسان در خوابى ژرف به سر مىبرد ، و حتى كسانى كه بيمارى سبب بيدار ماندن ايشان در هنگام شب بوده است يا از چيزهاى ديگرى در شب چنين شده‌اند ، در اين هنگام آرام مىگيرند ، و آدمى نيز به نوبهء خود با آرامش داخلى خود انس مىگيرد ، و شهوتهاى او باز مىگردد ، و اعصابش آرامش پيدا مىكند ، و هواها و وسوسه‌هاى او كاهش مىيابد ، و به خود باز مىگردد ، و فرصت آن براى وى فراهم مىآيد كه به حسابهاى خود برسد و دربارهء گفته‌ها و كارهاى خود در محكمهء عقل و و جدان به داورى بپردازد ، و در اين هنگام است كه نامهاى پروردگارش براى او تجلى پيدا مىكند ، و چنان به نظرش مىرسد كه آفريدگار قاهر و بيناى نسبت به وى از رگ گردن به او نزديكتر است و به حساب او رسيدگى مىكند : اى بندهء من ، چرا از من دورى گزيدى ؟ مگر من بهترين پروردگار براى تو نبوده‌ام ، پس تو چرا بدترين بنده شدى ؟ مگر عادت احسان كردن به تو را تغيير دادم كه به من شرك آوردى و به جاى من در برابر بندگانم سر فرود آوردى ؟ چه بسيار عالى است اين بيدارى ضمير و و جدان پس از خواب ، و نهضت اراده پس از سستى عارض شدهء بر آن ؟ ؟ خدايا ! چه اندازه شيرين است بازگشت به خانهء انس پس از غربت و گرفتار شدن در سوراخ نافرمانى ، و چه لذيذ است حكايت اعتراف كردن به گناه پس از سبكسرى و تمرّد ! به همين سبب نفوس و جانهاى پرهيزگاران چشم به راه ساعتى مىماند كه از محبت و شوق و قرب افروختگى پيدا كرده باشد . آيا اين حديث رسول اكرم ( صلّى اللَّه عليه و آله ) را نشنيده‌اى كه گفت : « گزاردن دو ركعت نماز در وسط شب